In TeleBusinessMagazine van november 2017 staat mijn nieuwe column, onder de titel ‘Unified Communications: wat wil de klant eigenlijk?’.

 

Unified Communications: wat wil de klant eigenlijk?

U kent die filmpjes wel uit de 80-er jaren. Het publiek op straat wordt gevraagd of men een mobiele telefoon zou willen en bijna iedereen antwoordt met ‘nee’. Als je er naar kijkt denk je naar wereldvreemde mensen te kijken. We kunnen het ons niet voorstellen! Met Unified Communications lijkt het hetzelfde te gaan. Veel organisaties en medewerkers zeggen geen behoefte te hebben aan Unified Communications, ook niet als je uitlegt wat het is, welke elementen het heeft en wat de voordelen kunnen zijn. Hoe anders is het als je er mee hebt gewerkt. Je kunt niet meer zonder en je kunt je geen wereld voorstellen zonder.

Dat maakt Unified Communications tot een ‘technology-push’. Wij vakbroeders zijn in de meeste gevallen gebruikers van Unified Communications en kunnen ons niet voorstellen dat onze (potentiële) klanten het niet zouden willen gebruiken. Met dat als startpunt lopen commerciële gesprekken dan ook vaak verkeerd af. De nieuwe generatie medewerkers komt zo langzamerhand op posities in organisaties dat zij besluitvorming rondom UC kunnen gaan beïnvloeden. Zij gebruiken Skype, Whatsapp, Facebook, Instagram en noem maar op. Zij houden de smartphone anders vast dan de ouderen, want beeldbellen is voor hun standaard.

Oplossingen als Microsoft Skype-for-Business en Teams, Cisco Spark, IBM Connections, MiCollab, Aura en vele andere gespecialiseerde producten maken tijd- en plaats-onafhankelijk werken écht mogelijk, in de flexible office op kantoor, op een aanlandkantoor langs de snelweg, thuis of waar ook ter wereld. Dat weten wij. Dat weten ook de inmiddels duizenden gebruikers in Nederland, maar hoe laten we het de sceptici ervaren? En hoe krijgen we de handen op elkaar als voor de meest efficiënte invulling de agenda’s bijgehouden moeten worden. Te vaak hoor ik nog dat medewerkers zeggen dat hun manager niet hoeft te weten wat zij op een dag doen (??). Te vaak krijg ik het gevoel dat medewerkers het fijn vinden niet vindbaar te zijn (??). En als er dan toch remote wordt gewerkt dan worden onveilige applicaties als WeTransfer, Dropbox en public Skype gebruikt bij gebrek aan….unified communications.

De explosieve stijging van files (we zullen het dit najaar weer goed gaan voelen) bieden wel mogelijkheden voor videovergaderen en beeldbellen. Dit zijn toepassingen waarvan de gebruiker de toegevoegde waarde direct inziet. Het is niet voor niets dat ‘Best Video Communications Project’ als nieuwe categorie is toegevoegd aan de Telecom Inspirience Awards. Houdt u deze innovatieve projecten en hiermee vergelijkbare projecten maar goed in de gaten de komende tijd!

Het is mijn overtuiging dat videocommunicatie en security (als gevolg van de inwerkingtreding van de wet Algemene Verordening Gegevens Bescherming/GPDR) de komende jaren de aanjagers zullen zijn om unified communications intrede te laten doen in organisaties, die er nu nog niet aan toe zijn. Er is dus nog werk aan de winkel.

 

Marcel Ederveen, Senior Consultant MEcom Consulting

Verbonden aan NiVo network architects

‘Wat wil de klant eigenlijk?’, mijn nieuwe column in het november nummer van TBM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *